W badaniach po suszonych śliwkach, pełnoziarnistym chlebie żytnim i kiwi ludzie częściej robili kupę. W brytyjskim badaniu około 8 suszonych śliwek dziennie przez cztery tygodnie zwiększyło liczbę wypróżnień, a 12 nie dało nic więcej (Lever i wsp. 2019). W ciągu kilku minut działa tylko kawa, w jednym z badań u mniej więcej 3 na 10 osób (Brown i wsp. 1990). Przy tych produktach na efekt trzeba było czekać od tygodnia do trzech.
Jak szybko zrobić kupę: co działa od razu?
W badaniach żadne jedzenie nie zadziałało w ciągu kilku minut. Kiedy jelita strajkują od trzech dni, nie tego chcesz wtedy słyszeć.
Najbliżej jest kawa, jeśli akurat na ciebie działa. W badaniu z udziałem 99 młodych dorosłych 29% osób mówiło, że po kawie musi iść do toalety (Brown i wsp. 1990).
Cała reszta działa wolniej. Badania z jedzeniem trwały od dwóch do czterech tygodni, a zmiany pojawiały się po tygodniu, dwóch albo trzech. Dotyczy to suszonych śliwek, chleba żytniego, kiwi i wody wysokozmineralizowanej. Kupy liczono w tych badaniach tygodniami, więc te badania mało mówią o tym, co jedna miska śliwek zrobi przez noc.
Kubek gorącej wody zaraz po przebudzeniu to popularny patent. Nie znaleźliśmy żadnego badania, które by go sprawdzało. W badaniu z kawą gorąca woda nie ruszyła dolnego odcinka jelit u nikogo (Brown i wsp. 1990).
Dlaczego po kawie chce mi się kupę?
Jeśli po kawie to czujesz, szybko budzi ona dolny odcinek jelit. Brown i wsp. (1990) mierzyli u 14 ochotników pracę mięśni w dolnej części jelita grubego, na ostatniej prostej przed wyjściem. U 8 osób, które mówiły, że po kawie idą do toalety, ta aktywność rosła w ciągu czterech minut od wypicia i utrzymywała się co najmniej przez 30 minut. Kawa bezkofeinowa zadziałała na te 8 osób tak samo. U pozostałych 6, które nic po kawie nie czuły, wzrostu nie było.
Te cztery minuty dotyczą mięśni jelit. Do łazienki każdy trafia w swoim tempie.
Brytyjskie Stowarzyszenie Dietetyków nie znalazło w swoich wytycznych żadnego badania kofeiny przy zaparciach (Dimidi i wsp. 2025). Kawa może więc rozruszać leniwy poranek, a czy zmienia cały leniwy tydzień, tego jeszcze nikt nie wie.
Jeśli testujesz jakiś produkt, pij przez cały czas tyle samo kawy. Jedna filiżanka więcej albo mniej potrafi sama zmienić liczbę kup.
Suszone śliwki na zaparcia: ile dziennie?
Około 8–12 suszonych śliwek dziennie, czyli 80–120 gramów. Śliwka bez pestki waży mniej więcej 9–10 gramów, więc 80 gramów to jakieś 8 sztuk.
Te liczby pochodzą z brytyjskiego badania z udziałem 120 dorosłych, którzy jedli mało błonnika i robili kupę od 3 do 6 razy w tygodniu (Lever i wsp. 2019). Przez cztery tygodnie jedli około 8 śliwek dziennie, około 12 dziennie albo wcale. Grupa z 8 śliwkami miała pod koniec 6,8 kupy tygodniowo, a grupa bez śliwek 5,4. W grupie z 12 śliwkami wyszło 5,6, więc większa porcja nie dała częstszych wizyt w toalecie. W obu grupach ze śliwkami kupy ważyły więcej. Po śliwkach było też więcej gazów.
Suszone śliwki mają dużo sorbitolu, słodzika z grupy polioli, który ściąga wodę do jelit. Po części dzięki temu działają i po części przez to powstają gazy. Jeśli gazy ci dokuczają, zacznij od kilku śliwek dziennie i stopniowo dokładaj.
W badaniach jedzono całe śliwki. Sok ze śliwek ma za sobą jedno badanie, sfinansowane przez producenta soku, więc to osobny produkt.
Czy woda pomaga na zaparcia?
Woda pomaga, kiedy pijesz jej za mało. Gdy 8 młodych mężczyzn przez tydzień ograniczyło picie do mniej niż pół litra dziennie, liczba kup spadła u nich z około 7 do około 5 tygodniowo (Klauser i wsp. 1990).
Kiedy pijesz już tyle, ile trzeba, dodatkowa woda w większości kończy jako siku. Gdy 15 zdrowych dorosłych piło dziennie dodatkowo 1–2 litry, ilość kupy się nie zmieniła. Za to więcej sikali (Chung i wsp. 1999).
Woda może też pomagać błonnikowi działać. W jednym badaniu dorośli z zaparciami jedli około 25 gramów błonnika dziennie. Grupa, której zalecono 2 litry wody dziennie, robiła kupę częściej niż ta, która piła, ile chciała. Wytyczne nazywają je jedynym badaniem tego typu i nie widzą dobrych dowodów na to, że samo dodatkowe picie coś daje (Dimidi i wsp. 2025).
W badaniach więcej osób czuło się lepiej po butelkowanej wodzie z magnezem i siarczanami niż po wodzie niskozmineralizowanej. Po zsumowaniu wyników liczba kup na tydzień nie zmieniła się jednak wyraźnie (Dimidi i wsp. 2025). Zawartość minerałów znajdziesz na etykiecie.
Inne produkty, po których łatwiej zrobić kupę: chleb żytni i kiwi
Pełnoziarnisty chleb żytni ma za sobą jedno małe badanie. W Finlandii 51 dorosłych z zaparciami przez trzy tygodnie jadło co najmniej 240 gramów takiego chleba dziennie, mniej więcej 6–8 kromek. Po żytnim chlebie chodzili do toalety o mniej więcej 1,4 raza w tygodniu częściej niż po białym (Holma i wsp. 2010).
Po chlebie żytnim jest też więcej gazów i dyskomfortu. W zbiorczej analizie badań wypadł trochę gorzej niż biały, jeśli chodzi o ogólne dolegliwości brzucha (Dimidi i wsp. 2025). Żyto ma dużo fruktanów, roślinnego błonnika, którego organizm nie trawi, więc fermentują go bakterie jelitowe i powstają gazy.
Przy kiwi wytyczne sugerują 2–3 sztuki dziennie przez co najmniej cztery tygodnie (Dimidi i wsp. 2025). Te badania i porównanie kiwi z suszonymi śliwkami opisaliśmy w tekście kiwi na zaparcia.
Siemię lniane i oliwa z oliwek mają za sobą po jednym słabym badaniu. Nie znaleźliśmy żadnych badań nasion chia, bananów ani ciepłej wody z cytryną.
Cokolwiek dodajesz, dokładaj powoli, przez tydzień albo dwa. Po suszonych śliwkach, chlebie żytnim i innych produktach bogatych w błonnik gazów jest więcej.
Jak przez cztery tygodnie testować jeden produkt
Badanie pokazuje, jak było średnio. Żeby zobaczyć, co dany produkt robi u ciebie, przetestuj tylko jego i notuj.
Wybierz jeden produkt. Najlepiej taki, który ma za sobą badania, w takiej ilości jak w badaniach. Jeśli w tym samym miesiącu dodasz suszone śliwki i chleb żytni, a wszystko się poprawi, nie dowiesz się, co zadziałało.
Tydzień 0, punkt wyjścia. Niczego nie zmieniaj. Codziennie zapisuj, ile razy była kupa, jaki był typ według skali bristolskiej, czy zostało wrażenie, że to już wszystko, czy trzeba było przeć i jak bardzo dokuczały gazy albo wzdęcia. Skala bristolska ma 7 stopni: typ 1 to twarde małe grudki, a typ 7 to płyn. Typy od 3 do 5 wychodzą najłatwiej. Pełne wypróżnienie to kupa, po której czujesz, że to już wszystko.
Tygodnie 1–4, wybrany produkt. Jedz go codziennie i zapisuj ile. Przy suszonych śliwkach możesz zacząć od 3 albo 4 i w pierwszym tygodniu dojść do 8. Pij mniej więcej tyle samo kawy i innych napojów, bo jedno i drugie potrafi zmienić liczbę kup. Po dwóch tygodniach zobaczysz pierwsze wyniki. Badania trwały do czterech, więc jeśli po drugim tygodniu nic się nie dzieje, nie przerywaj.
Tygodnie 5 i 6, przerwa. Odstaw produkt i dalej notuj. Jeśli wszystko wraca w stronę punktu wyjścia, robotę prawdopodobnie robił ten produkt.
Potem porównaj tygodnie:
| Tydzień wyjściowy | Tygodnie ze śliwkami (średnio) | Tygodnie przerwy | |
|---|---|---|---|
| Kupy w tygodniu | 3 | 5 | 3 |
| Pełne wypróżnienia w tygodniu | 1 | 3 | 1 |
| Najczęstszy typ według skali bristolskiej | 2 | 4 | 2 |
| Dni z gazami | 2 | 4 | 2 |
Ten przykład to „pomogło”, choć ma swoją cenę. Kupy były częstsze i bardziej miękkie, a kiedy śliwki zniknęły, wszystko wróciło do dawnego stanu. Gazów też przybyło, więc nieco mniejsza porcja może ci bardziej pasować. Wprowadź śliwki z powrotem i zostań przy nich.
„Bez zmian” to cztery spokojne tygodnie, w których nic nie drgnęło. Zamknij temat i przetestuj coś innego. „Gorzej” to więcej gazów albo brzuch, który dalej dokucza. Odstaw produkt i spróbuj później w mniejszej ilości. „Niejasne” zwykle oznacza, że wtrąciło się życie: wyjazd, stresujący tydzień albo okres potrafią zagłuszyć to, co widać w notatkach. Powtórz test w spokojniejszym miesiącu.
Jeden dziwny tydzień to zwykłe wahanie. Większość dorosłych chodzi do toalety od trzech razy dziennie do trzech razy w tygodniu, a cały ten zakres opisujemy w tekście jak często robić kupę.
Niech aplikacja prowadzi notatki
Kupa, która przychodzi sama, bez myślenia, zaczyna się od tego, że wiesz, jak wyglądają dobre tygodnie. Gut Twin (trzewny bliźniak) prowadzi te notatki za ciebie. Wybierasz posiłki z listy produktów, zapisujesz, jak czuje się brzuch i jaka była kupa, i testujesz na sobie zawsze tylko jedną małą rzecz, porównując wyniki z własnymi dniami. Każdy test kończy się jednym z czterech wyników: „pomogło”, „bez zmian”, „gorzej” albo „niejasne”. Jeśli najbardziej doskwierają ci wolne tygodnie, suszone śliwki mogą być pierwszym testem.
Czego jeszcze nie wiemy
Badania z jedzeniem są krótkie, od dwóch do czterech tygodni, i w większości małe. Badanie, z którego pochodzą liczby dotyczące śliwek, zrobiono na osobach bez zaparć, więc jeśli chodzisz do toalety rzadziej, wyniki mogą wyglądać inaczej. Nikt nie testował kawy przy zaparciach i żadne badanie nie mówi, co dzieje się z kupą, kiedy ktoś przestaje jeść dany produkt. Ten plan jest ułożony tak jak badania, ale żadne z nich nie sprawdzało go jako planu. Średnie ukrywają duży rozrzut, a nikt jeszcze nie umie przewidzieć, u kogo zadziała.
Źródła
- Brown SR, i wsp. 1990. Effect of coffee on distal colon function. Gut. Wstępne dowody. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/2338272/
- Chung BD, i wsp. 1999. Effect of increased fluid intake on stool output in normal healthy volunteers. J Clin Gastroenterol. Wstępne dowody. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9916661/
- Dimidi E, i wsp. 2025. British Dietetic Association Guidelines for the Dietary Management of Chronic Constipation in Adults. J Hum Nutr Diet. Mocne dowody. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41081513/
- Holma R, i wsp. 2010. Constipation is relieved more by rye bread than wheat bread or laxatives without increased adverse gastrointestinal effects. J Nutr. Umiarkowane dowody. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20089780/
- Klauser AG, i wsp. 1990. Low fluid intake lowers stool output in healthy male volunteers. Z Gastroenterol. Wstępne dowody. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/2288138/
- Lever E, i wsp. 2019. The effect of prunes on stool output, gut transit time and gastrointestinal microbiota: A randomised controlled trial. Clin Nutr. Umiarkowane dowody. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29398337/